گنجشك با خدا قهر بود مثل من

روزها گذشت و گنجشك با خدا هيچ نگفت .

امام من هنوز ( شايد از رو عادت )‌ با خدا حرف مي زنم .

فرشتگان سراغش را از خدا مي گرفتند  و خدا هر بار اين گونه جوابشان مي داد:  

مي آيد ،

من تنها گوشي هستم كه غصه هايش را مي شنوم

و يگانه قلبي هستم كه در دهايش را در خود نگاه مي دارد ....

آيا فرشتگان سراغ مرا هم مي گيرند كه خدا چنين جوابي بدهدشان؟؟؟؟

و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.

  فرشتگان چشم به لب هایش دوختند،

  گنجشک هیچ نگفت و…

  خدا لب به سخن گشود :  با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.

پس چرا خدا از من نمي پرسد ؟؟؟؟؟؟؟

از دردهايم ، از غصه هايم ، از تنهايي هايم .....

گنجشک گفت : 

 لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام.

  تو همان را هم از من گرفتی.

  این طوفان بی موقع چه بود؟

 چه می خواستی؟

لانه محقرم کجای دنیا را گرفته بود؟

  و سنگینی بغضی راه کلامش بست…

سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند.

 خدا گفت:  ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو

  از کمین مار پر گشودی.

گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.

خدا گفت:  و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به

 دشمنی ام برخاستی!

 اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود.

 ناگاه چیزی درونش فرو ریخت , های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد... 

خدا جونم ....

مي دونم كه مواظبم هستي ، اما با من هم حرف بزنم

دلم مي خواد سرمو بزارم رو زانوهاتو يه عالمه گريه كنم .....